Bağımsız Çocuk mu, Bağımlı Çocuk mu? Karar Sizin./ Öğretmen Ayla YÜCE

    Bağımsız Çocuk mu, Bağımlı Çocuk mu? Karar Sizin./ Öğretmen Ayla YÜCE
    336x280 Reklam Alanı !

    Son yıllarda yeni bir dil gündemde. Anne babaların çocuklarıyla konuştukları «   biz dili » Öyle bir dil  ki çocukların kafasını karıştırıyor ve  bağımlı çocuklar yetişmesine neden oluyor.

    Sınıftan çıkıyorum, velilerin kendi aralarında konuşmalarına kulak misafiri oluyorum ;  -Nasıl sınav sonuçlarınız? –Bizimki çok iyi, Türkçeyi  tam yaptık, matematikte iki  yanlışımız var.

      —Oh,  çok iyi,  biz de Türkçe ‘de dört yanlış yaptık  ama Fen ve Sosyal tam, Matematiğimiz çok kötü ama özel ders mi alsak acaba?  Öğrencilerimden birinin annesi bana sesleniyor ; — Öğretmenim yarın için ödevimiz var mı? Hanımefendiye dönüyorum;

    Gülümsüyorum, sizin ödeviniz yok ama çocuğunuzun var diyorum…

    Okuldan çıkıyorum, alışveriş yapmak için markete uğruyorum. Önümde genç bir anne kasa sırasında. Market arabasının içerisinde küçük bir kız çocuğu var, tahminim üç, dört yaşlarında. Küçük kız annesine çok sıkıldığını söylüyor, annesi kızına dönüyor;

    –Tamam, anneciğim, çok az kaldı. Şunların parasını ödeyelim, dışarıda babamızı bekleriz olur mu anneciğim?

    Bunun gibi daha nice örnekler, çocuklarımızla konuşurken kullandığımız bu sözcükler çocuğumuzun kafasını karıştırıyor. Çocuğumuz, bilinçaltında rol kargaşası yaşıyor. Kimliğini netleştiremiyor. Öte yandan anne ve babaya aşırı bağımlı yetişiyor. Çünkü çocuklarımızdan çaldığımız rol onun bağımsız birey olmasını engelliyor.

    Bakınız; psikolog, akademisyen, yazar , profesör  doktor  Acar Baltaş,  Nokta Dergisinde yayınlanan bir yazısında konuyla ilgili şunları söylüyor ; Biz dili bütünüyle bağımlılık yaratmaya dönük bir iletişim şekli. Bu batı kültürü için bilinmeyen bir yaklaşımdır. İlişkilerinde bağımlı ama kararlarında bağımsız insanlar yetiştirebiliriz ancak bu dil engeldir. Biz yüzdük, biz sınava girdik, karnımızı doyurduk gibi cümleler ile iletişim kuruyorsak, yarın ben, hayat arkadaşımı nasıl seçeceğim?  Biz seçeceğiz zaten…

    Çocuklarımız bizim için çok değerlidir. Onlarla iletişim kurarken adlarıyla seslenmek, kişiliklerini oluşturmalarında çok önemlidir. Farkında olmadan yaptığımız yanlışlar bazen bizi zor durumlarda bırakabilir. Eğitim çok önemlidir. Zor ve uzun bir süreçtir. Çocuk yetiştirirken ve eğitirken uymamız gereken en önemli kural, öncelikle çocuğun birey olduğunu kabul etmektir.

    Eflatun şöyle der ;  ‘’Eğitimin temel amacı, çocukları kendi yeteneklerinin bilincine vardırmaktır’’

    Eğitimle ilgili söylenmiş en sevdiğim sözlerden biridir bu. Çocuklarımızın yeteneklerinin farkına varması için hiç kuşkusuz önce bağımsız birey olmasını sağlamak gerekir. Bireyleri ayıran en belirtici özellik adlarıdır. Çocuklarımıza, anneciğim, babacığım, dedeciğim, teyzem, halam gibi sözcüklerle seslenmeyelim.

    Ailede herkes kendi rolünü üstlenirse, kendini güvende hisseden, sağlam kişilikli, mutlu ve bağımsız çocuklar yetiştiririz.   Çocuklarımızın kimlik ve kişilik kazanması bizim elimizde. İster dizimizin dibinden ayrılmayan bağımlı çocuklar ister kendi ayakları üzerinde durabilen bağımsız çocuklar . Hangisi?

    Ayla YÜCE

    ÖĞRETMEN

    loading...