Çocuklarda tırnak yeme problemleri ve kaynağı

    Çocuklarda tırnak yeme problemleri ve kaynağı

    Tırnak yeme 3 yaş civarı başlayan çeşitli sebepleri altında barındıran bir davranış örüntüsüdür.Bazen gelişim özelliği olarak da karşımıza çıkabilir. Örneğin; yeni dişleri çıkan çocuğun kaşıntı ihtiyacını bastırması sebebiyle parmağını ağzına sokması bu yönde algılanabilir. Bu durum, alışkanlık ihtimalini de akla getirmektedir. Çocukların %33 ünde tırnak yeme davranışı görülür. Bu oran erken ergenlik çağına kadar sürer. Ergenlik çağında tırnak yiyen çocukların sayısı %40-45’e yükselir. Aşağıda belirtmiş olduğum sebepler tırnak yeme problemlerinde en sık karşımıza çıkan dinamiklerdir:

    1. Dişlerin kaşınması
    2.Aile veya okul/vs içerisinde kendini baskı altında hissetme
    3.Hırslı karakter yapısı oluşan çocukta başarma, kazanma, ideale ulaşma düşünceleri
    4. Evde,okulda/ çocuğun sıklıkla bulunduğu mekanda tırnak yiyen bir rol-model
    5.Özsaygı eksikliği/düşük benlik algısı
    6.Aşırı kontrolcü ebeveynler
    7.Aile içi problemler/iletişimsizlik ve ihmaller/istismar (duygusal,fiziksel,cinsel)
    8.Bastırılmış açıklanamayan düşüncelerin somatizasyonu
    9.Kardeş kıskançlığı
    10.Mükemmelliyetçilik
    11.Ceza alma korkusu
    12.ilgi ve sevgi eksikliği
    13.Okul/sınıf ya da ev değiştirmek
    14.Bir ebeveynin evden ayrılması (kısa ya da uzun vadeli)
    15. Takıntılar
    16.Akran kabulü görememe veya akranlarla yaşanan sosyal problemler
    17.Akranlarından geri kalma
    18.Konuşma bozukluğu veya kendini ifade etme sorunları olan çocukta sinirlilik
    19.İş hayatı sebebiyle çocuğuyla teması az veya yüzeysel olan anne.
    20.Tırnak yediği için azarlanan davranışın çoğalması
    Genel olarak bu problemleri 3 kategoride toplayabiliriz: Sorun kaynaklı olmayan, bastırılan istekler, açığa vurulamayan korkular. Ebeveynler bu noktada otoriteyi dengeli kurmalıdırlar. Aksi halde çocuğun beklenmedik yönde sıkıntıları baş gösterebilir .
    En etkili yöntem 3-4 yaşlarına kadar bu alışkanlığın anne baba tarafından görmezlikten gelinmesidir. Alışkanlığın devam etmesi halinde;

    *Çocuğun gerginlik ve uyumsuzluk nedenleri iyice araştırılmalı ve bunlar saptanarak çözüm getirilmeli,
    * Çocuğu azarlamak, korkutmak, ceza vermek gibi zorlayıcı yöntemlerin uygulanması yararlı olmamaktadır. Hatta kimi zaman daha ağır duygusal problemlerin çıkmasına neden olabilir.
    * Çocuğu bu alışkanlıktan vazgeçmesi için zorlamamalıdır.
    * Çocukları ara sıra başarılarından dolayı ödüllendirme bazı durumlarda yarar sağlayabilir. Ancak bunun kısıtlı ve uygun şekilde kullanılması gerekir. Aksi takdirde çocuk yeni ödüller almak için bunu kullanabilir.
    Psikolog Ayfer Çavdar

    loading...