Filozofça Derin Bir Sezginin Rubaiyelere Yansıyışı/ Ömer Hayyam

    Filozofça Derin Bir Sezginin Rubaiyelere Yansıyışı/ Ömer Hayyam

    Şiirlerinde işlediği konulara çoğu zaman felsefi, bilgece bir açıdan bakar Hayyam; Aşk, sevinç, hayatın tadını çıkarma ona göre vazgeçilmez şeylerdir; insan hayatının ana dokusu bunlarla örülüdür.
    Hayyamın çoğu dörtlüklerinde filozofça derin bir sezgi, sınırsız bir hümanizm ve gösterişten, aşırılıktan uzak bir hayat anlayışı görülür.
    Felsefi bir sezgi için bir kaç rubai örneği:
    1
    Dünyada akla değer veren yok madem,
    Aklı az olanın parası çok madem,
    Getir şu şarabı, alın aklımızı:
    Belki böyle beğenir bizi el alem!
    2
    Ömür defterinden bir fal açtım gönlümce;
    Halden anlar bir dost gelip falı görünce;
    Ne mutlu sana, dedi; daha ne istersin:
    Ay gibi bir sevgili, yıl gibi bir gece.
    3
    Bahar geldi; başka bir şey istemem kafamda;
    Hele akla hiç yer vermem bahar soframda;
    Şarap, seninleyim bu mevsim, koru beni:
    Söğüt ağacı, sen de ser gölgeni altıma.
    4
    Gece, gül bahçesinde ararken seni,
    Gülden gelen kokun sarhoş etti beni;
    Seni anlatmaya başlayınca güle
    Baktım kuşlar da dinliyor hikayemi.
    5
    Düşünce göklerinin baş konağı sevgidir sevgi;
    Gençlik destanının baş yaprağı sevgidir sevgi;
    Ey sevginin sırlarından habersiz yaşayanlar,
    Bilin ki tüm varlığın baş kaynağı sevgidir sevgi.
    6
    Bu uçsuz bucaksız dünya içinde, bil ki,
    Mutlu yaşamak iki türlü insana vergi;
    Biri iyinin kötünün aslını bilir,
    Öteki ne dünyayı bilir, ne kendini.
    7
    Bu varlık denizi nerden gelmiş bilen yok;
    Öyle büyük bir inci ki bu büyük sır delen yok;
    Herkes aklına eseni söylemiş durmuş,
    İşin kaynağına giden yolu bulan yok.
    8
    Seher yeli eser yırtar eteğini gülün
    Güle baktıkça çırpınır yüreği bülbülün
    Sen şarap içmene bak, çünkü nice gül yüzler
    Kopup dallarından toprak olmadalar her gün.
    9
    Gönlümün dilediği gül yüzüne bakmak;
    Elimin özlediği kadehi kavramak.
    Her zerrem nasibini almalı dünyadan
    Yarın güle kavuşturmadan beni toprak.
    10
    Gönül dedi: Ben neyim ki, bir damla sadece;
    Ben nerde, görmediğim koca deniz nerde!
    Böyle diyen gönül denize kavuşunca
    Baktı kendinden başka şey yok görünürde.